วันนี้ได้รับ e-mail จากกะรัต อ่านดูแล้วรู้สึกว่าขำมาก ก็เลยอยากจะให้ทุกคนได้อ่านกัน เพื่อเป็นการแก้เครียด
เนื้อหามีดังนี้...

Dear all,
 
ช้านทำงานเหนื่อยมากและเยอะมาก และชั้นก็รู้ว่าคงมีคนที่หนักกว่าชั้น ชั้นไม่รู้ว่าพวกแก แก แก ที่ทำงานจะรู้สึกเหมือนกันมั้ย ตอนนี้ชั้นรู้สึกว่าดวงไฟรุ่งโรจน์ที่เปล่งประกายในตัวชั้นกำลังมอดลง แต่ยังไม่ถึงกับหมด (แต่พวกแกก็คงรู้เหมือนที่ชั้นรู้ว่า มันจะกลับมาสว่างอีกครั้ง) อดทนมานานกับความสนุกที่อยากได้ลองได้เรียนรู้ได้ทำงานในสาขาที่ชั้นรักและเลือกเรียนมาซักตั้ง เพื่อค้นหาเส้นทางการดำเนินชีวิตให้กับตัวเอง โดยที่ไม่ค่อยได้ใส่ใจในหลายๆอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ไม่ได้ใส่ใจสิ่งที่อยู่รอบกาย ชั้นทำงานที่นี่  เป็นระยะเวลา 1 ปีกับอีก 14 วัน และวันนี้เป็นวันอาทิตย์ชั้นถึงได้มาอ่าน mail ที่ไม่ค่อยได้เปิดซักเท่าไหร่ ชั้นมานั่งชั่งใจว่ามันจะคุ้มป่าววะกับการที่กำลังจะเสียหลายๆอย่างไป ชั้นค่อนข้างทุ่มเทในสิ่งที่ชั้นกำลังสนใจและจดจ่ออยู่กับมัน กลับบ้านดึกๆดื่นๆทุกวัน แต่ก็มีบางวันที่จะเห็นว่าจะต้องดูแลตัวเองบ้าง โดยไปลงคอร์สทำหน้า ขอย้ำว่าทำหน้า ไม่ใช่ศัลยกรรม เพื่อให้ตัวเองดูดีขึ้นมาบ้าง ไม่ใช่ทำงานหัวฟูและโทรมไปวันๆ 
    
วันก่อนมีความคิดเกิดขึ้นมาว่า ชั้นจะลาออกโดยจะให้เหตุผลไปว่า
 
Final Objective: ชั้นกะจะมีลูกตอนอายุ 25 ขวบ
Problem: ชั้นยังไม่มีแฟน
Plan: ชั้นต้องหาแฟนให้ได้ภายใน Aug 2009
คบหากัน 4 เดือน (โปรชั้นตั้งไว้ 4 เดือน) ซึ่งแฟนชั้นก็จะพ้นโปรปลาย Dec 2009 - กำลังอยู่ในช่วง winter พอดี ช่างโรแมนติกและเป็นการวาง Plan ได้เหมาะเจาะจริงๆ
พาเข้ามาทำความรู้จักในบ้านซัก 4 เดือน (assumption โปรของครอบครัวชั้น=4 เดือน) ซึ่งแฟนชั้นก็จะพ้นโปรของครอบครัวปลาย Apr 2010 (นี่ถือว่าชั้นดีพร้อม ไม่ต้องไปสนใจโปรของแฟนและครอบครัวแฟน)

ผู้ใหญ่ทั้ง 2 ฝ่ายมีการติดต่อกันระหว่างญาติและตกลงกันเรื่องสินสอดทองมั่น อาจจะต้องมีเวลาเผื่อให้ต่อรองกันบ้าง (ใครจ่ายใคร เดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที) ซึ่งคงใช้เวลาประมาณ 1 เดือน - ปลาย May 2010 

และอีก 1 เดือนเพื่อเตรียมงานแต่งและแจก card ฤกษ์คงไม่ต้องดู เอาตามชั้นกำหนด (ชั้น=ผู้กำหนดชะตาชีวิตตัวเอง??) ซึ่งจะไปจบปลาย Jun 2010 (อันนี้ไม่ต้องเผื่อเวลาลดน้ำหนักสำหรับเตรียมใส่ชุดเจ้าสาวเลยนะเนี่ย)
แต่งงาน (แท่น แทน แทน แทน, แท่น แท๊น แทน แทน, แท่น แทน แทน แท๊น, แทน แทน แทน, แท๊น แท่น แทน) และฮันนีมูน รวมถึงใช้ชีวิตตามประสาหนุ่มสาว (555) 2 เดือน ตอนนั้นก็จะเป็นปลาย Aug 2010 พอดี

นับจากนี้ไป อีก 9 เดือนชั้นก็จะมีลูก ตอนอายุ 25 ขวบ พอดิบพอดี ในวันที่ 31 May 2010
 
สรุป: ถ้าชั้นต้องการให้เป็นไปตาม Plan ชั้นต้องยื่นลาออกปลาย Jun 2009 เพื่อจะออกวันที่ 31 Jul 2009 และมีเวลาอีก 1 เดือนในการหาแฟน
Conclusion: คุยกับหัวหน้าให้จบก่อน 30 Jun 2009 (ซึ่งตอนนี้หัวหน้าชั้นอยู่ต่างประเทศแบบไม่มีกำหนดกลับ - จะเป็นไปได้มั้ยเนี่ย)
                     ยื่นใบลาออกวันที่ 1 Jul 2009 และเคลียร์งานให้จบภายใน 1 เดือน          
Possibility: 1% (กะจะใส่ 0% แล้ว แต่ไม่เป็นไร เพื่อให้กำลังใจตัวเอง ชั้นขอใส่ 1 ละกัน)
Next step: เลิกล้มPlan และก้มหน้าทำงานโดยที่จะต้องแบ่งเวลาให้เป็น (พยายามสัญญากับตัวเองไว้อย่างนั้น) อีกทั้งยังต้องวาง Plan ไปงานรับปริญญาเพื่อนๆกับงานนัดห้องให้ได้ โดยที่ขอแจ้งล่วงหน้าเลยว่า ชั้นติดเรียนและสอบเพื่อขอใบประกอบวิชาชีพวิศวกรรมในวันที่ 9-10 Jul 2009 (8:00-17:00) ตอนนี้ชั้นกำลังหาทางเคลียร์อยู่
 
ที่เขียนไปนี้ ชั้นเขียนไปงั้นๆแหละ อยากให้พวกแกขำขำ แต่ขอ confirm ว่าเหนื่อยจริง ท้อบ้าง แต่ยังมีความสุขที่ได้ทำงานที่ท้าทาย (ว่ากันตามตรง ชั้นยังไม่สามารถตัดความสัมพันธ์ระหว่างตัวชั้นกับงานได้ลงซักที) และมีความสุขมากที่ได้รับ Mail ฉบับนี้ ขอบคุณใครก็ตามที่ยังนึกถึงชั้น มันทำให้ชั้นรู้ว่าไม่ใช่แค่ชั้น ยังมีพวกแกอีกตั้งเยอะแน่ะ
 
ชั้นขอยืมคำพูดจาก message ของบีม --> "ปฏิทินทำให้เรารู้วันต่างๆ แต่ความเหินห่างทำให้เรารู้ว่า.. คิดถึงกัน"
 
ปล1.วันก่อนเจอคุณนุ่นกับคุณชัชด้วย การแต่งตัวก็อย่างที่พวกแกนึกนั่นแหละ การพูดการจาก็ด้วย เฮ้อ!! ดีใจที่มีเพื่อนผ่านเข้ามาในชีวิต

Loves,
Karat P. (คนเดิม) --> เหมือนสโลแกนตามร้านอาหารเลย .... (เจ้าเก่า)

จบ... ขำป่ะ?? สมเป็นกะรัตจริงๆ カラツらしいだね！
((นุ่นในปล.1 ไม่เกี่ยวกับฉันแต่อย่างใด))